Αγωνιστές στην Εξορία: Ισπανοί Ρεπουμπλικάνοι και Πολιτική Κινητοποίηση στη Γαλλία
Ο Ηλίας Ντίνας κατέχει την Ελβετική Έδρα Ομοσπονδιακής Διακυβέρνησης, Δημοκρατίας και Διεθνούς Διακυβέρνησης στο Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο. Είναι κάτοχος διδακτορικού διπλώματος (PhD) στην Πολιτική Επιστήμη από το Ευρωπαϊκό Πανεπιστημιακό Ινστιτούτο (2010) και τα ερευνητικά του ενδιαφέροντα περιλαμβάνουν τη δυναμική της πολιτικής κοινωνικοποίησης, τις επακόλουθες επιδράσεις θεσμικών παρεμβάσεων και την κληρονομιά της αυταρχικής διακυβέρνησης στις ιδεολογικές προδιαθέσεις των πολιτών σε νέες δημοκρατίες. Παράλληλα, ενδιαφέρεται ιδιαίτερα για τη μεθοδολογία της έρευνας. Το έργο του έχει δημοσιευθεί, μεταξύ άλλων, στα Αmerican Political Science Review, American Journal of Political Science, Journal of Politics και Political Analysis, ενώ έχει επίσης παρουσιαστεί ή αναφερθεί στα The Economist, The Atlantic, και The New York Times.
Περίληψη
Πώς διαδίδεται η πολιτική ιδεολογία στον χώρο; Μια εκτενής βιβλιογραφία καταγράφει την κάθετη μετάδοση, μέσω των οικογενειών και της συλλογικής μνήμης, όμως η γνώση για την οριζόντια μετάδοση μεταξύ ομάδων παραμένει περιορισμένη. Αξιοποιούμε ένα πλαίσιο αναγκαστικού εκτοπισμού για να εξετάσουμε κατά πόσο οι νεοεισερχόμενοι μπορούν να αναδιαμορφώσουν ενεργά τις πολιτικές απόψεις των κοινωνιών που τους υποδέχονται. Μετά τον Ισπανικό Εμφύλιο πόλεμο, σχεδόν μισό εκατομμύριο Ρεπουμπλικάνοι κατέφυγαν στη Γαλλία, μεταφέροντας μαζί τους την ίδια πολιτική ταυτότητα που τους είχε οδηγήσει στην εξορία. Βασιζόμενοι σε πρόσφατα ψηφιοποιημένα αρχεία για περίπου 184.000 άτομα που έλαβαν καθεστώς πρόσφυγα, διαπιστώνουμε ότι ο διπλασιασμός του αριθμού των προσφύγων ανά κάτοικο σε έναν δήμο αύξησε τις ψήφους του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος κατά περίπου δύο ποσοστιαίες μονάδες. Παρουσιάζουμε στοιχεία που δείχνουν ότι αυτή η επίδραση λειτούργησε εν μέρει μέσω της κινητοποίησης της Αντίστασης: οι κοινότητες που δέχθηκαν περισσότερους Ισπανούς Ρεπουμπλικάνους παρουσίασαν εντονότερη αντιστασιακή δράση, η οποία συνέβαλε στη νομιμοποίηση του Γαλλικού Κομμουνιστικού Κόμματος κατά τη μεταπολεμική περίοδο. Η ιδεολογία μπορεί να διαδίδεται οριζόντια ακόμη και όταν είναι στιγματισμένη, εφόσον οι φορείς της αποκτούν κύρος και αναγνώριση στην κοινωνία υποδοχής.
